چگونه بر ترس از ﮐروﻧﺎ غلبه کنیم؟
به گزارش راهبرد معاصر؛ در دستورالعمل تهیه شده توسط کارگروه "حمایت روانی اجتماعی" ستاد مقابله با کرونای استان تھران، در رابطه با "ترس از کرونا" و "نحوه غلبه بر این ترس و هراس"، آمده است: ﺗرس ﯾﮏ واﮐﻧش طﺑﯾﻌی ﺑه خطری ﻣﺷﺧص و اﺿطراب، ادامه ﻣﺷﻐول ﺑودن ذھن و اﺣﺳﺎس ﻧﮕراﻧی ﻋﻣوﻣی درﻣورد اﻣﮑﺎن ﺑروز ﻋواﻗب ﻧﺎﻣطﻠوب اﺳت. در همین رابطه، ﻧداشتن ھرﮔوﻧه ﺗرس ﯾﺎ اﺿطراب، ﻏﯾرﻋﺎدی و ﺧطرﻧﺎک اﺳت، چراکه ﻣﺎ را از ﺗﻼش ﺑرای ﭘﯾشﮔﯾری از ﺧطر ﺑﺎز ﻣیدارد.
در ﻣورد وﯾروس ﮐروﻧﺎ نیز ﮐﺳی که ﮐﺎﻣﻼ ﺑی ﺧﯾﺎل و ﺑدون اﺿطراب ﺑﺎﺷد، دﺳﺗورات ﺑﮭداﺷﺗی را رﻋﺎﯾت ﻧﻣیﮐﻧد، ﻣﺛﻼ دﺳتھﺎی ﺧود را ﺑه طور ﻣرﺗب ﻧﻣیﺷوﯾد، ھﻧﮕﺎم ﺑرﺧورد ﺑﺎ اﻓرادی ﮐه ﻋﻼﯾم ﺑﯾﻣﺎری دارﻧد ﻓﺎﺻله را رﻋﺎﯾت ﻧﻣیﮐﻧد و ﺣﺗی ﮔﺎھی ﻣﻣﮑن اﺳت ﺑﮕوﯾد "ﻣن از ﭼﯾزی ﻧﻣیﺗرﺳم". ﭼﻧﯾن ﺑرﺧوردی ﺷﺟﺎﻋت ﻧﯾﺳت و ﻧه ﺗﻧﮭﺎ به ﺧود ﻓرد ﺑﻠکه به اطراﻓﯾﺎن او و ﺟﺎﻣﻌه اطراﻓش ھم ﻟطﻣه ﻣیزﻧد. ﮔﺎھی دﯾده ﺷده اﻓرادی ﮐه آﻟوده ﺑه ﺑﯾﻣﺎری ﺷدهاﻧد، اھﻣﯾت آن را اﻧﮑﺎر ﻣیﮐﻧﻧد و ﺣﺗی ﻋﻔوﻧت را ﺑه دﯾﮕران ﻣﻧﺗﻘل ﻣیﮐﻧﻧد.
از طرف دﯾﮕر، اﮔر ﮐﺳی ﺑه طور داﯾم دﭼﺎر ﺣﺎﻟت ھراس از ﻣﺑﺗﻼ ﺷدن ﺑه ﮐروﻧﺎ ﺑﺎﺷد و ﻧﺗواﻧد ﯾﮏ ﻟﺣظه از اﯾن وﺣﺷت ﺧﻼص ﺷود، ﻧﻣیﺗواﻧد اﻣور روزﻣره ﺧود را ﭘﯾش ﺑﺑرد. ﭘﯾش ﺑﯾﻧیھﺎی ﻣﻧﻔی در ﻣورد آﯾﻧده ذھن او را آزاد ﻧﻣیﮔذارد و اﯾن ﺣﺎﻟت ﻣیﺗواﻧد به او و دﯾﮕران آﺳﯾب ﺑزﻧد. ﻣﻣﮑن اﺳت به ﻋﻠت ﭘﺎﯾﯾن آﻣدن ﺗﻣرﮐزش ﻧﺗواﻧد دﺳﺗورات ﺑﮭداﺷﺗی را درﺳت اﺟرا ﮐﻧد و یا ﺣﺗی ﻓراﻣوش ﮐﻧد ﺑﺎ ﺧودش دﺳﺗﻣﺎل ﮐﺎﻏذی ﺑردارد، ﻣﺗوﺟه ﺗﻣﺎس ﺧود ﺑﺎ اﺷﯾﺎی آﻟوده ﻧﺷود و ﺑه ﻋﻠت اﺿطراب دﺳت ﺑه ﺻورت و ﻟﺑﮭﺎی خود زده و ﯾﺎ ﻧﺎﺧنھﺎی آﻟوده خود را ﺑﺟود و ﻏﯾره.
ﺗﺣﻘﯾﻘﺎت ﻋﻠﻣی ﻧﺷﺎن داده اﺳت ﮐه اﺳﺗرس ﺑﯾش از ﺣد اﯾﻣﻧی و ﻣﻘﺎوﻣت اﻧﺳﺎن را در ﻣﻘﺎﺑل ﻋﻔوﻧت ﺿﻌﯾفﺗر ﻣیﮐﻧد؛ بنابراین نتیجه میگیریم که نه بی ﺗرﺳی و ﻧه ھراس ﺷدﯾد از ﮐروﻧﺎ، بلکه ﻧﮕراﻧی ﻣﻌﺗدل و ﻣﻌﻘول ﺑﮭﺗرﯾن ﺣﺎﻟت ذھﻧی ﺑرای رﻓﺗﺎر ﺧوﻧﺳرداﻧه ﺑﮭداﺷﺗی و ﮐﻣﮏ ﺑه ﺧود و دﯾﮕران است.
چگونه بر هراس کرونا غلبه کنیم؟
از طرف دیگر اﺣﺳﺎس ﺗرس ھﻧﮕﺎﻣﯽ به ﺳراغ ﻣﺎ ﻣﯽآﯾد که اﺣﺳﺎس ﮐﻧﯾم در ﻣﻌرض ﺧطر قرار داریم و این ﺗرس ھﻧﮕﺎﻣﯽ ﺷدﯾد ﻣﯽﺷود که اﺣﺳﺎس ﮐﻧﯾم ھﯾﭻ راه ﺣﻠﯽ ﺑرای دﻓﺎع از ﺧود ﻧدارﯾم. اداﻣهی ﭼﻧﯾن وﺿﻌﯾﺗﯽ اﺳﺗرس را ﺑه ﺣدی میرساند که ﻓرد اﺣﺳﺎس "درﻣﺎﻧدﮔﯽ" ﮐﻧد.
در این مرحله سوالی که مطرح میشود این است که آﯾﺎ ﻣﺎ دﻓﺎﻋﯽ در ﻣﻘﺎﺑل ﮐروﻧﺎ دارﯾم؟
ﻣﺎ ﻣﯽﺗواﻧﯾم ﻧﻘش ﻣﮭﻣﯽ در ﮐﻧﺗرل ﺑﯾﻣﺎری داﺷﺗه ﺑﺎﺷﯾم، اﮔر ﺑﺗواﻧﯾم آﮔﺎھﯽ ﺧود را در مورد اصول ﻣﺣﺎﻓظتی ﺑﯾﺷﺗرکرده و ﻣطﺎﺑﻖ آن ﻋﻣل ﮐﻧﯾم، اﺳﺗرس ﻣﺎ ﮐﺎھش پیدا میکند.
درﺳت اﺳت ﮐه ھﻧوز واﮐﺳن ﺿد ﮐروﻧﺎ در ﺣﺎل ﺳﺎﺧت اﺳت و درﻣﺎنھﺎی ﺑﺳﯾﺎر ﻣوﺛر آﻣﺎده ﻧﺷده اﺳت، وﻟﯽ ﻣﺎ روشھﺎی ﻣوﺛری ﺑرای ﭘﯾﺷﮕﯾری دارﯾم و در ﺻورت ﻣﺑﺗﻼ ﺷدن ھم ﻣﯽﺗواﻧﯾم به ﺑﮭﺑود اﻣﯾدوار ﺑﺎﺷﯾم. در واﻗﻊ ﺑﯾﺷﺗر اﻓراد آﻟوده شده ﻋﻼﻣﺗﯽ ﻧدارﻧد و اﮐﺛر اﻓراد ﻣﺑﺗﻼ ﺷده ھم ﺑﮭﺑود ﭘﯾدا ﻣﯽﮐﻧﻧد. این وضعیت در ﺳطﺢ ﺟﺎمعه ﮔذرا ﺧواھد ﺑود و درﻧﮭﺎﯾت ﻣﺎﻧﻧد همهﮔﯾریھﺎی ﭘﯾﺷﯾن ﮐﻧﺗرل ﺧواھد ﺷد.
در این شرایط اﺑزار ﻣوﺛر ﻣﺎ ﺧودﻣراﻗﺑﺗﯽ اﺳت که پیامهای مرتبط با ﺧودﻣراﻗﺑﺗﯽ ﻣﺎﻧﻧد ﺷﺳﺗﺷوی ﻣﻧظم دﺳتھﺎ ﺑﺧﺻوص ھﻧﮕﺎم ورود به ﻣﻧزل و ﭘﯾش از ﻏذا ﺧوردن، دﺳت ﻧزدن به ﺻورت، ﻋدم ﺣﺿور در ﻣراﮐز ﺷﻠوغ و ﻏﯾره بارها مطرح شده است.
به عبارت دیگر، ﺧودﻣراﻗﺑﺗﯽ ﻧوﻋﯽ اﺣﺳﺎس واﻗﻊ ﺑﯾﻧﺎنهی ﮐﻧﺗرل در اﻧﺳﺎن اﯾﺟﺎد ﻣﯽﮐﻧد که ﺳطﺢ اﺳﺗرس را ﭘﺎﯾﯾن ﻣﯽآورد.
در همین راستا، آﮔﺎھﯽ دادن ﺑه دﯾﮕران ﻧﯾز میﺗواﻧد از ﮔﺳﺗرش همهﮔﯾری ﭘﯾﺷﮕﯾری ﮐرده و منجر به کاهش سطح استرس شود، به ﺧﺻوص وﻗﺗﯽ اﺻول ﺳﺎدهی ﺧودﻣراﻗﺑﺗﯽ را به اﻓراد ﺧﺎﻧوادهی ﺧود آﻣوزش دھﯾد، ﺧطر آﻟودﮔﯽ از طرﯾﻖ آﻧﮭﺎ را ﻧﯾز ﮐﺎھش ﻣﯽدھﯾد و ﻧﮕراﻧﯽ ﺷﻣﺎ از ﺳرﻧوﺷت ﻋزﯾزاﻧﺗﺎن ﮐﺎھش ﺧواھد ﯾﺎﻓت./ ایسنا